KWIECIEŃ 2026 – dobry początek sezonu

Sezon zaczyna się powoli rozkręcać i chyba właśnie teraz najbardziej widać, jak duże znaczenie ma cierpliwość w treningu. Ostatni start w gravelowy w Wyścig by Marczyński dał nam naprawdę dużo satysfakcji, bo poza samymi wynikami był po prostu potwierdzeniem, że cały proces idzie w dobrą stronę

Wygraliśmy drużynowo długi dystans, Kasia Duszyńska wygrała kategorię K50 i była czwarta open, Dominika Hanke zajęła drugie miejsce w kategorii K50 i też była wysoko OPEN , a Adam Duszyński dołożył trzecie miejsce w swojej kategorii, a ja sam dojechałem czwarty w kategorii na długim dystansie poprawiając wynik o około 12 minut vs poprzedni rok na tym samym, 130km dystansie. Klaudia Kowalska treningowo również pojechała długi dystans i … wygrała OPEN . Podsumowując – mocne zawody całego zespołu, ale szczerze mówiąc – dla mnie najważniejsze nie są same liczby i miejsca, co zawsze staram sie powtarzać i nie są to marketingowe slogany

Najbardziej cieszy mnie to, że u wielu osób zaczyna być widać pewną dojrzałość procesu. To nie jest przypadek ani efekt jednego mocnego treningu. Tak naprawdę te wyniki zaczęły budować się wiele miesięcy temu. W spokojnych tygodniach zimą, w regularności, w regeneracji, w odpuszczaniu wtedy, kiedy organizm tego potrzebował. W zaufaniu do procesu, nawet wtedy, gdy forma jeszcze nie była spektakularna.

I właśnie to jest dziś chyba najtrudniejsze w sporcie amatorskim – umiejętność patrzenia szerzej niż tylko przez pryzmat watów czy pojedynczych treningów.

Coraz więcej mówi się o tym również w świecie nauki sportu. W ostatnich latach mocno zwraca się uwagę na to, że rozwój sportowy nie dzieje się wyłącznie dzięki dokładaniu kolejnych jednostek treningowych. Organizm musi mieć przestrzeń do adaptacji. Musi być odpowiedni balans pomiędzy obciążeniem a regeneracją. Trzeba obserwować ciało, reakcje organizmu, psychikę, zmęczenie życiem codziennym, pracą, snem czy stresem. Czasami najlepszą decyzją treningową nie jest „dokręcić”, tylko świadomie odpuścić.

I właśnie w TEN SPOSÓB staram się prowadzić zawodników. Nie tylko przez liczby i wykresy, ale przez cały kontekst funkcjonowania człowieka…. Bo bardzo często to, jak jedziemy wyścig, jest tylko konsekwencją wszystkiego, co działo się wcześniej. Nie tylko treningu, ale też regeneracji, emocji, podejścia i umiejętności słuchania własnego organizmu. Mam takie podejście do współpracy i to uważam jest FUNDAMENTEM zdrowego rozwoju osoby która realizować swoje cele czy to w sporcie amatorskim czy na bardziej zaawansowanym poziomie.

Dobrze dobrana periodyzacja nie polega przecież na tym, żeby forma była najwyższa w styczniu. Chodzi o to, żeby zawodnik rozwijał się długofalowo i był gotowy wtedy, kiedy naprawdę zaczyna się ściganie. I mam wrażenie, że właśnie teraz zaczynamy widzieć efekty tej pracy

Ale jednocześnie wiem też, że nie każdy musi ścigać się o podium. I to również jest w tym wszystkim bardzo ważne. Dla wielu osób największym sukcesem będzie po prostu poczucie, że są mocniejsi niż rok temu, że lepiej się czują, że rower daje im energię, równowagę albo motywację do dbania o siebie. I to jest równie wartościowe.

Bo każdy powinien znaleźć w tym sporcie swoje miejsce. Dla jednych będą to wyścigi i rywalizacja. Dla innych rozwój, zdrowie, przygoda albo zwykła radość z jazdy. Motywacja może wyglądać różnie i każda z nich jest dobra, jeśli pozwala nam być regularnym i daje satysfakcję.

My tymczasem dalej robimy swoje i z dużą ciekawością czekamy na kolejne starty czy realizacje swoich celów. Mam poczucie, że wiele osób dopiero zaczyna się rozkręcać, a najlepsze momenty tego sezonu są jeszcze przed nami.

Zdjęcia pochodzą ze strony Wyścig. Organizatorzy robią naprawdę dobrą robotę i polecamy każdemu dział w wydarzeniach przez nich organizowanych – satysfakcja gwarantowana . Pod tym linkiem znajdziecie film o wyścigu w Kuźni Raciborskiej :